วันพฤหัสฯที่ 1 พฤษภาคม 2551
"วันแรงงาน..."
ตาฝรั่งหยุดงาน
แม่บ้านก็คงเป็นแรงงานประเภทหนึ่งเหมือนกันนะ
ฮ่า ฮ่า ฮ่า....
วันนี้ตาฝรั่งเลยช่วยตากผ้า แล้วปล่อยให้เมียนั่งดูละครยูทูบหลังกินข้าวเสร็จ
ก่อนจะไปดูละครในยูทูบ... ก็โทรหาพี่นุ่น กับ ดิว (เพื่อนสมัยเรียนแลกเปลี่ยน) พี่นุ่นพาดิวไปฉีดวัคซีนป้องกันมะเร็งปากมดลูก เห็นดิวว่า...ถึงจะอายุขนาดเราๆ ก็ยังไปฉีดได้อยู่ ถ้าไม่เคยติดเชื้อมาก่อน ไม่รู้เชื้ออะไรเหมือนกัน พอดีดิวต้องเข้าไปฉีดยาแล้ว
ก็เลยได้คุยกับพี่นุ่นต่อน่ะ.... ถามพี่นุ่นไปว่าอยากได้อะไรไหม เราจะเอากลับไปให้ สรุปแล้วว่า...คงเป็นแซลม่อนรมควัน เพราะดิวชอบกิน
คุยกันเรื่องเจ็บเรื่องป่วย... พี่นุ่นบอกว่าให้ไปหาหมอสูติที่เมืองไทย ให้เค้าเชคดูอีกทีดีกว่า....ดูว่ากรณีอย่างเรา หมอจะว่ายังไง?
พี่นุ่นใจดี....จะเป็นคนพาไปเองด้วย ขอบคุณนะพี่นุ่น...
แอบนัดแนะกันเล็กน้อยว่าจะไปเที่ยวกาญจนบุรี ไปนอนที่บ้านตุ๋ม....รอบนี้ตุ๋มเปิดบ้านต้อนรับเลย เห็นตุ๋มว่าอย่างนั้น....
แล้วก็ไปนั่งดูละครในยูทูบน่ะ ไม่ได้ออนไลน์คุยเอ็มกับใครเลย ดูละครอย่างเดียว ทั้งนางทาส ทั้งสวรรค์เบี่ยง
แหม....มันส์จริงๆ
แล้วประมาณบ่ายสามโมงของวันนี้ ก็เคลื่อนพล...ที่มีกันอยู่แค่สองคนผัวเมีย เดินทางเข้าสเจอร์ดาล
ระหว่างทางที่ตาฝรั่งขับรถ... เห็นต้นไม้ข้างทางแข่งกันผลิใบอ่อนใหญ่เลย สวยมากๆ เพราะมันเป็นสีเขียวตองอ่อน อือ....แบบเขียวสดๆน่ะ แต่ไม่ค่อยมีดอกไม้ให้เห็นหรอก....มีแต่ต้นไม้
มาถึงก็ราวๆ ห้าโมงครึ่ง(เย็น) ก็รีบเข้าครัวทำกับข้าวให้คุณพ่อคุณแม่ตาฝรั่ง
วันนี้เป็นเสต็กปลาแซลม่อนกับมันต้ม และ สลัด
ส่วนเรากินข้าวเหลือที่เอามาจากบ้าน กินกับกะหล่ำผัดน้ำปลาใส่หมูสับ อื้อหือ....เพิ่งรู้ว่า กะหล่ำผัดน้ำปลาแค่นี้ก็อร่อยได้ เคยได้อ่านผู้จัดการพากิน เค้ามีเมนูแนะนำ "กะหล่ำผัดน้ำปลา" ก็เลยลองมั่วทำเอง...เออๆๆ อร่อยดีล่ะนั่น
ไม่มีรูปหรอกนา...เสต็กปลาก็เดิมๆ สลัดก็เดิมๆ ไม่มีอะไรแปลกใหม่ให้ถ่ายรูปเก็บไว้หรอกวันนี้
ขอบ่นหน่อยเหอะวะ....
งานที่อาเยาว์โทรมาบอกให้ทำให้ เสร็จเมื่อเวลาตีหนึ่งครึ่ง วันใหม่ของวันพฤหัสฯ
แล้วนะ....
คือว่า...รู้สึกเอาเองว่า ตอนนี้หลักสูตรปริญญาโทของ "บาง" มหาวิทยาลัยนี่ แม่ง...เปิดเพื่อเอาเงินคนมีอายุ ที่มาเรียนอย่างเดียวเลย
คือ....เรียนแค่เสาร์-อาทิตย์ สั่งงานให้ไปอ่านหนังสือ แล้วเข้ามาฟังอาจารย์สรุปรวบยอด สั่งให้ทำรายงานกลุ่ม สอบเก็บคะแนน ให้เกรด
เพราะเห็นด้วยตา เจอกับตัวนี่แหละ ถึงพูดได้อย่างนี้....
ไม่รู้ว่าอาจารย์จะรู้กันบ้างหรือเปล่า ว่า...นักศึกษาน่ะ ไปจ้างคนทำรายงาน หรือแม้กระทั่งไปจ้างคนอื่นทำวิทยานิพนธ์
เวลาที่อาเยาว์ หรือ สมัยที่คุณพ่อยังเรียนอยู่ แล้วมาขอให้ทำงานแปลให้....ก็ทำนะ แต่ก็ไม่กล้าถามไปว่า...ให้เราทำอย่างนี้ แล้วตัวคนที่ไปเรียนจริงๆน่ะ....จะได้อะไร?
ถ้าต้องอ่านบทความทางวิชาการที่เกี่ยวเนื่องกับ สิ่งที่เรียน หรือ มีประโยชน์กับการทำงาน จะเข้าใจไหม? จะเอาอะไรไปตอบอาจารย์?
ก็ได้แต่สงสัย.....ไม่กล้าถามหรอก คนมีบุญคุณท่วมหัว บอกให้ทำก็ทำให้ ไม่อิดออดหรอก เต็มใจนะ....
แต่....สงสัยเท่านั้นเอง
คือได้แต่คิดไงว่า....ถ้าได้ทำเองเนี่ย มันต้องมีความรู้อะไรเข้าหัวบ้างแหละ อย่างน้อยๆ ก็ศัพท์แสงเกี่ยวกับสาขาที่เรียนนั่นล่ะ
แล้ว....เปิดหลักสูตรปริญญาโทภาคพิเศษมากๆอย่างนี้ มารตรฐานของคุณภาพของนักศึกษาที่จบมา....อยู่ที่ไหน?
ส่วนคนที่มีปริญญาจากเมืองนอกเมืองนา ก็ลอยตัว...เพราะเป็นที่ยอมรับกันอยู่ทุกยุค ทุกสมัยนะเราว่า
เพราะรู้สึกแบบนี้ ก็บ่นออกไปแบบนี้แหละ
วันศุกร์จะออกไปหาซื้อการ์ดที่จะเอามาให้โจนัส ในพิธี Confirmation ของเด็กที่ปีนี้มีอายุสิบห้า จะเกิดเดือนไหนในปีนี้ก็ตาม ถ้าอายุสิบห้าทำพิธีได้
ไอ้เจ้าพิธีที่ว่านี่...ตาฝรั่งบอกว่า ทำได้ทั้งในโบสถ์สำหรับคนที่นับถือคริสต์ และไม่จำเป็นต้องทำในโบสถ์ก็ได้สำหรับคนที่ไม่เคร่ง
เห็นตาฝรั่งอธิบายว่าเป็นเหมือนการก้าวเข้าสู่ "ความเป็นผู้ใหญ่"
น่าจะประมาณนั้นนะ...เพราะอายุสิบห้านี่ ถ้าทำผิดกฏหมาย ก็ติดคุกได้แล้วน่ะ
จากคำบอกเล่าของตาฝรั่งนะ...
แล้วงานนี้...ก็มีเรื่องให้เสียตังค์อีกแล้ว คือ....ต้องไปซื้อถุงน่องไซส์น้องๆยักษ์
ฮ่า ฮ่า ฮ่า....
พอดีที่สเจอร์ดาลมีร้านเสื้อผ้าสาวไซส์ใหญ่เหมือนกัน แล้วเค้ามีพวกสเตย์ ถุงน่องทั้งหน้าหนาว-หน้าร้อน ขาย แล้วถุงน่องที่ใช้ในหน้าร้อนนี่....เรายังไม่มี ซื้อแล้วก็คงคุ้มแหละ....เราใช้ไม่บ่อย ก็คงไม่เก่าเร็ว
เออ...พูดเรื่องข้าวของแล้วก็พาลนึกไปถึง "ราคาข้าว" ที่ตอนนี้เห็นข่าวว่าข้าวที่เมืองไทยขึ้นราคา
เออนะ....มันก็กระทบไปทั่วโลกจริงๆ เพราะที่นอร์เวย์นี่....ข้าวส่วนใหญ่ก็นำเข้าจากประเทศไทย แล้วราคาข้าวตามซุปเปอร์มาเกตก็ขึ้นราคาด้วยว่ะ บางห้าง....ข้าวถุงละ ห้ากิโลฯ เค้าไม่มีขายแล้ว เหลือแต่แบบถุงละสองกิโลฯ....ซึ่งก็ขึ้นราคาสองรอบแล้ว
แย่ว่ะ....
ไปล่ะ...
ไม่มีอะไรแล้วเนอะ... ไว้จะเอารูปวันพิธี กับ งานเลี้ยงหลังพิธีมาลงบันทึกไว้ให้ดูนะ
"สวัสดี"
How Am I Supposed to See The Stars By Silje Nergård