ฮ่า ฮ่า ฮ่า....
ความเจริญได้กลับคืนมาสู่ป่าบ้านของตาฝรั่งเรียบร้อยแล้ว
ถึงแม้ยังจะยังไม่มีกระเทยน่ารักๆ
เข้ามาเพื่อเป็นสิ่งช่วยวัดความเจริญของเกาะ
อย่างที่น้องปลา แม่ยายนิชาถามไถ่ถึง
แต่....ความเจริญก็กลับมาสู่บ้านพี่แล้วน้อง
ขอบคุณ...เด็กกิ๊ฟครัว ที่ช่วยอัพไดฯให้พี่นะเอ็ง
นี่ก็ยังตามอ่านไดฯขาประจำอยู่เลย (แบบขาประจำจริงๆนะ)
เอ...เหมือนคนสอดรู้หรือเปล่าวะคะนี่?
ก๊ากกกกกกกก

นี่.....ดูสวรรค์เบี่ยงจบแล้วนา
แหม....สนุกจริงๆ
ต้องขอบอกว่าเวอร์ชั่นนี้ทำได้ดีเลย
ดีมากกกกก ถูกใจ ชอบมากกกกก
ว่าสมัยนั้น คุณมนฤดี เล่นไว้ดีแล้ว
แอน ทองประสม....เล่นน่าสงสารกว่าอีก
ตอนจบนี่...พระเอกพูดเสียจนเรานั่งเช็ดน้ำตาป้อยๆเลยเถิด
เป็นเอามาก....ฮ่า ฮ่า ฮ่า
เออ...พูดเรื่องพระเอกร้องไห้นี่
อย่างทีเคยบอกว่าชอบ แอนดริว เกรกสัน เล่นละครเอามากๆ
ตอนนู้น...ตอนที่เค้าเล่นเรื่องไม้เมือง หรือ เรื่องอื่นๆนี่
เวลาเห็นบทพระเอกที่แอนดริวร้องไห้....
เคยเผลอหยิบทิชชูยื่นไปหน้าทีวี
เกือบจะวิ่งไปซับน้ำตาให้พระเอกกันเลยทีเดียว
ส่วนเรื่องนางทาสนี่....
เวลาท่านเจ้าคุณเข้าฉากที
แหม...จมูกโด่งทิ่มตาเหลือเกินเจ้าค่ะ
เวลาที่นึกถึงคำพูดว่า Tall Dark and Handsome
ก็อดนึกถึง วีรภาพ ไม่ได้ล่ะ.....
สนุกดี...ยังยืนยันว่า ป๊อก ปิยะธิดา เล่นดีกว่านางเอกอยู่จมหูเลย
นะ...ชีวิตแม่บ้านเต็มเวลาแห่งเกาะฮิตร้า
มันจะมีอะไรไปมากกว่านี้ได้เล่า
หึ หึ หึ....

ช่วงวันจันทร์ที่ชุมสายโทรศัพท์เสีย...
คืนนั้นอยากกินบัวลอยไข่หวานมากๆ
เพราะตั้งแต่มาอยู่นี่....กินไปแค่สองครั้ง ใน สองปี
นึกในใจ....เอาวะ เป็นไงเป็นกัน
ยอมแหกไดเอทหนึ่งวัน
สูตรไม่มี....เพราะมั่วเอาอย่างเคย
โดยการใช้แค่แป้งข้าวเจ้า กับ แป้งข้าวเหนียว
ผสมน้ำร้อน กับ สีเขียวผสมอาหาร
นวดๆๆ ปั้นๆๆ ต้มๆๆ
เราว่าบัวลอยเรา...สีเขียวมันอ่อนไปหน่อยนะ
จริงๆอยากได้เขียวสะท้อนแสง....เป็น "บัวลอยวัยสะรุ่น"
ฮ่า ฮ่า ฮ่า....เริ่มเพ้อเจ้อแล้วนี่
ทำแค่พอดีกินกันสองถ้วย สองคนผัวเมียนั่นล่ะ
ออกมาเป็น "บัวลอยไข่หวาน"

ถ้วยที่ใช้ใส่นั่น....ไปได้มาจากห้างลีดเดิ้ล
พี่ปูให้มาหนึ่งชุด เนื่องในวันปีใหม่ที่ผ่านมา
ตอนนี้คงไม่มีแล้วละมัง....เห็นว่าห้างนี้ก็จะโดนปิดด้วย
เพราะว่าบริหารไม่ดี เห็นว่าอย่างนั้นนะ ตาฝรั่งเล่าให้ฟังมาอีกทีน่ะ

เมื่อวานวันพฤหัสฯ...
ตอนที่ตาฝรั่งกลับมาบ้าน มารับไปโรงเรียน
เราได้รับพัสดุส่งมาจากญี่ปุ่นของ "น้องใหม่" monthly@diaryclub
ขอบคุณน้องใหม่มากนะคะ พี่เก็บโน๊ตเล็กๆที่หนูแนบมา
กับกระดาษห่อไว้เป็นอย่างดีนะคะ
ตาฝรั่งฝากขอบคุณมาด้วยค่า....รายนั้นชอบชาเขียวมากๆ
น้องใหม่....คราวหลังไม่ต้องแล้วนะคะ พี่มดเกรงใจ
เก็บตังค์ไว้กินหนม ไว้ไปเที่ยวดีกว่า
แค่นึกถึงพี่....โปสการ์ดสักใบ
พี่ก็ขอบคุณมากๆแล้วนะ

ขอบคุณอีกทีนะคะน้องใหม่...

ไปละ
ชีวิตเฮฮาปาจิงโกะกับตาฝรั่งดี
ครอบครัวเล็กๆ....พอเพียง
"สวัสดี"
นี่...เพลงนี้ได้ฟังตอนอายุสิบสาม อยู่ม.สองทับสิบสี่
ฮ่า ฮ่า ฮ่า....
หน่อมแน้มไปหน่อย โดย บิลลี่ โอแกน
(กรี๊ดดดดด....บิลลี่ เข้มมมม)