บันทึกสั้นๆนะ..     เอาสั้นๆนะวันนี้.... เพราะนั่งนานๆ แล้วมันปวดเกร็งที่ท้องน้อย อาทิตย์ที่แล้วปวดด้านซ้าย เมื่อวานย้ายมาปวดด้านขวา ส่วนอาการ PMS ยังคงมีอยู่ครบถ้วน ไล่ไปตั้งแต่ คัดนม(มาก) ปวดหลัง ปวดหัว เหมือนมีไข้ต่ำๆ วันนี้ได้คลื่นไส้แถมมาด้วย แต่....ประจำเดือนก็ยังไม่มา วันก่อนโน้น... ได้เมล์จากเพื่อนของเจมี่ เมล์มาบอกว่าเค้าเองก็เคยเป็น PCO Syndrome แล้วหมอจ่ายยาให้เค้าตัวนึง ดีมาก เพราะช่วยให้น้ำหนักลด และทำให้ปจด.เค้ามาปกติ เราก็ได้แต่แมล์กลับไปขอบคุณในความหวังดี และรับปากว่าจะถามหมอที่เกาะนี่ว่าจะจ่ายยาให้เราได้ไหม ช่วงบ่ายวันนี้....ตาฝรั่งโทรมา บอกว่าเวลานัดเป็นอาทิตย์หน้า ซึ่งเราไปออสโลแล้ว ตาฝรั่งว่าจะโทรถามหมอสูติฯที่ในทรุนด์ไฮม์ที่เราเคยไปหา ให้เราในวันอังคาร ....แล้วรอฟังว่าหมอจะว่าอย่างไรบ้าง วันนี้ได้รับเมล์จากคุณเอ๋ย ณ ออสเตรเลีย เป็นชื่อคุณหมอสูติและรพ.ที่คุณหมอประจำอยู่ ขอบคุณในความห่วงใยและความหวังดีของคุณเอ๋ยมากนะคะ มดจะพยายามไปพบคุณหมอให้ได้ค่ะ     เป็น PCO Syndrome นี่ไม่ดีเลย และการต้องลดน้ำหนักส่วนหนึ่งเพราะสาเหตุของการเป็นแบบนี้ ทำให้บางครั้งเราเบื่อ แล้วก็ท้อกับการลดน้ำหนักเหมือนกันนะ รู้สึกเหมือนสาเหตุตรงนี้....มาคอยกดดันอยู่หน่อยๆ เพราะเฝ้ารอว่า....เออนะ....น้ำหนักลดแล้วปจด.คงจะมาปกติ ยังไม่ต้องมีลูกก็ได้ แค่ขอให้เลือดลมมันเดินสะดวกๆหน่อย ก่อนหน้านี้....กินปกตินะ แล้วพยามยามออกกำลังให้แข็งแรงเอา แต่พอเป็นอย่างนี้....กินก็ต้องควบคุม และออกกำลังกาย แอบท้อหน่อยๆ.... เมื่อวานเลยบอกตาฝรั่งไปว่า... แต่ก่อนเราเป็นคนอ้วนที่มีความสุขนะ พอมามีไอ้ซีสต์สองลูกนี่....มันมีแต่ความกังวล การเฝ้ารอ แล้วพอรู้สึกเหมือนมีไข้ต่ำ ไม่สบายตัว ก็เลยงอแง ไม่หงุดหงิดนะ แต่....งอแง ร้องไห้เลย.... หลังจากที่ไม่ได้ร้องไห้ให้เค้าเห็นมานานพอสมควรแล้ว เพราะสงสารเค้า....กลัวเค้าไม่สบายใจ แล้วจะคิดมากไปด้วย ลำพังหาเงินเข้าบ้านก็เหนื่อยพอแล้ว เราไม่อยากสร้างปัญหาอีก แต่คราวนี้มันไม่ไหวแล้วไง มันไม่สบายตัว แล้วมันก็คิดนู่นคิดนี่ ผสมผเสกันไปเรื่อยเปื่อย กลัวเป็นภาระให้เค้าบ้างล่ะ ไม่อยากเห็นหน้าไอ้ฝรั่งข้างบ้านบ้างล่ะ ฯลฯ เค้าก็ได้แต่ปลอบนะ... ตอบมาประโยคนึง....น้าตาร่วงหนักเลย "You are not a burden at all.... without you, I have nothing in my life."     ไม่รู้จะมีชีวิตอยู่ต่อไปยังไงเหมือนกัน... ถ้าไม่มีผู้ชายคนนี้ยืนเป็นกำลังใจอยู่ข้างๆ     เอาเรื่องอาหารปิดท้ายนิดนึงนะ....เพราะกำลังจะนั่งไม่ไหวแล้ว วันก่อนโน้น จำวันที่ไม่ได้ล่ะ ไปได้สูตรทำ "ปอเปี๊ยะผัด" จากพี่ก้อย wonder destiny ที่อุตสาห์ไปขอสูตรจากคุณแม่มาให้เราอีกที ทำง่าย แล้วก็ผักเยอะดี คาร์โบไฮเดรตต่ำด้วย เราก็เลยทานไปหน่อยนึง ที่เหลือ....ตาฝรั่งซัดเรียบ "ปอเปี๊ยะผัด" สูตรคุณแม่ของพี่ก้อย   ไหนๆ ก็ทำกับข้าวแล้ว เลยทำขนมทับทิมกรอบด้วยเสียเลย แต่....เป็นทับทิมกรอบสีฟ้านะ เจ้ากิ๊ฟในครัวเรียกว่า "เทอคว้อยซ์กรอบ" เพราะเป็นสีฟ้า ไม่ใช่ชมพูอมแดง ดังนั้นมันจึงเป็น "เทอคว้อยซ์กรอบ" น่ะ   ใช้แห้วกระป๋องเล็กกระป๋องเดียว  ทำได้สองถ้วนแน่ะ...     ไปล่ะ นั่งไม่ไหวแล้ว คงตามได้ขาประจำได้วันละนิดวันละหน่อยแน่ๆเลย T . T เพราะปกติใช้เวลาอ่านแต่ละไดฯนานเอาเรื่องอยู่นะ     "สวัสดี"                           Posted on Tue 27 May 2008 1:25   << September >> S M T W T F S 31  1  2  3  4  5  6  7  8  9  10  11  12  13  14  15  16  17  18  19  20  21  22  23  24  25  26  27  28  29  30  1  2  3  4  << 2008>>   ไดอารี่ที่ชื่นชอบหยินน้องกิ๊ฟตุ้ม stavangerคุณโบว์น้องเจ้าขาคุณมุกดาน้องโน๊ต ฟินแลนด์คุณหน่อยlifeพี่ฝนคุณปุ้มพี่โอ๊ะกับน้ำจิ้มพี่หน่อย คุณผัดไทน้องฝนน้องน้ำ Japanพี่มาดีน้องปลาน้องใหม่ Japanน้องแนน Japanคุณเอ๋ย AUSพี่ก้อยคุณปัท เวียนนานึ้ง มิวนิคน้องอ้อ   กลับเมืองไทย..(ย้อนหลัง) ถึงเมืองไทยแล้วจ้า!! ออสโล ตอนที่ 2 ออสโล ตอนที่ 1 ไปเที่ยวออสโลนะ บันทึกสั้นๆนะ.. Tag วันวานยังหวานอยู่ ราบเรียบมากๆ มันจะเอายังไงของมัน... Veggie Burger มาแล้ว...ความเจริญกลับมาแล้ว

เน€เธฃเธฒเธเน‡เน€เธ›เน‡เธ™pcosเน€เธซเธกเธทเธญเธ™เธเธฑเธ™ เธ•เธญเธ™เธ™เธตเน‰เธ—เธฒเธ™เธขเธฒเธ„เธธเธกเธญเธขเธนเนˆ เธซเธกเธญเธšเธญเธเธงเนˆเธฒ เธ–เน‰เธฒเธ—เธฒเธ™เธขเธฒเธ„เธธเธกเธ›เธฃเธฐเธกเธฒเธ“ 6 เน€เธ”เธทเธญเธ™ เธเน‰เธญเธ™เน„เธ‚เธกเธฑเธ™เธเน‡เธˆเธฐเธขเธธเธš เน„เธกเนˆเธ•เน‰เธญเธ‡เน€เธ„เธฃเธตเธขเธ”เธ™เธฐเธ„เธฐ gif    Mon 30 Jun 2008 15:18 [42]   คุณมด ขอบคุณมากนะที่เข้าไปเยี่ยมเยียน แล้วคุณมดยังไม่อัพเหรอ สบายดีหรือยัง?? ทั้งใจทั้งกายเลยนะ ดีขึ้นหรือยังคะ     Fri 30 May 2008 13:42 [41] หายละยังค้า แม่บ้านเต็มเวลา?? monthly     Fri 30 May 2008 13:07 [40] คุณมด สู้ สู้นะค่ะ .... ขอเป็นกำลังใจให้อีกคนค่ะ....     Fri 30 May 2008 6:46 [39] หวัดดีจ้ามด ปูปายเข้าใจความรู้สึกของมดนะจ๊ะเรื่องปัญหาสุขภาพ สงสารก็แต่สามีนี้แหละคะ ต้องเทียวพาหาหมอทั่วเมือง อ่านที่ตาฝรั่งของมดพูดแล้วก็ซึ้งจริงๆเลยนะคะ มดก็ต้องอย่าท้อนะ มีสามีที่น่ารักคอยเยงข้าง มดสู้ตายจ้า อย่าเครียดนะจ๊ะ เป็นง่วงเสมออออ จุ๊บๆ     Fri 30 May 2008 3:31 [38] เทอคว้อยซ์กรอบสีได้ใจจริง ๆ พับเผื่อย เด๋วนึกคึกจะทำเป็นนพเก้ากรอบซะเลยดีมะ 9 สี :P เด๋วว่าง ๆ ทำ Theme ให้ ตอนนี้โดนเพื่อนจิกหัวใช้อยู่...แสดดดดด ไม่น่ารักปากทำให้มันเลยพับเผื่อย งิงิ     Thu 29 May 2008 19:19 [37] คุณมดดีขึ้นแล้วหรือยังคะ? ได้ยาตัวที่ว่ามาทานหรือเปล่า ขอให้หายไวๆ นะคะ แต่... คุณมดกระชากอารมณ์ได้มากๆ เลย กำลังห่วงๆ อยู่เลื่อนลงมาเจออาหารที่คุณมดทำ กลายเป็นกิ๊บกิ้วแทน น่ากินมากๆ (ทั้งๆ ที่เอ๋ยไม่ทานทับทิมกรอบก็เถอะ) ส่วนปอเปี๊ยะนี่สามารถม้วนได้งามมาก เอ๋ยเคยทำม้วนออกมาได้ทุลักทุเลสุดๆ     Thu 29 May 2008 18:38 [36] มาเป็นกำลังใจให้คุณมดค่ะ เพิ่งเคยได้ยินชื่อโรคนี้ เลยไม่รู้จะแนะนำอะไร ยังไงก็รักษาสุขภาพนะคะ อยูต่างบ้านต่างเมืองก็ลำบากอยู่แล้ว ยังมาไม่สบายอีก มีกำลังใจข้างกาย ก้าวไปด้วยกัน แค่นี้ก็พอแล้วเนอะ ^^ แต่ยังมียอดท้ายด้วยอาหาร หน้าตาน่ากินอีกด้วย ยิงขนมยิ่งน่ากินใหญ่เลย เก็บไว้เป็นข้อมูล รอมีเวลาจะทำให้ที่บ้านกินบ้าง เดี๋ยวจะไปหาข้อมูลโรคนี้ก่อนนะคะ NONGNUN    Thu 29 May 2008 10:45 [35] ตอบคุณมด.. น้ำซุปอุ่นๆช่วยได้จริงๆค่ะ อาจจะไม่ใช่น้ำซุปก็ได้ น้ำเปล่าอุ่นๆเนี่ยแหล่ะก็ช่วยได้ดีทีเดียว แต่ที่มู่หลานสังเกตนะ วันไหนทานอาหารเยอะ จะนมเยอะ ปัจจุบันนี้มู่หลานต้องทานมื้อละ 2 จานนะคุณมด!! ติดทานเยอะไปเลยแหล่ะ! คุณมดเป็นอย่างไรบ้าง รู้สึกดีขึ้นบ้างหรือยัง เอาใจช่วยให้คุณมดหายป่วยเร็วๆ จะได้ตั้งท้องอย่างที่ตั้งใจไว้.. คุณมดเชื่อมั้ย มู่หลานรอลูกคนนี้มาเกือบๆ 4 ปี ไม่มีโดยไม่ทราบสาเหตุ ไม่รู้จะแก้ตรงไหนด้วย คุณมดยังทราบสาเหตุ ยังแก้ไขได้ ตอนนั้นมู่หลานแทบจะร้องกรี๊ดทุกเดือนที่ประจำเดือนมา พอเห็นใครๆเขาท้องกันก็เศร้าไปเลย..     Thu 29 May 2008 6:56 [34] ลูกน้ำต้องเข้ารับการผ่าตัดน่ะค่ะ หมอบอกอาจเป็นโรคที่ร้ายแรงน่ะค่ะ จะรู้ผล 6/2 ค่ะ แต่การแพทย์ที่นี่ดีค่ะ และค่ารักษาก็แค่ 1 ใน 3 เพราะมีประกันสังคมค่ะ และคุณแม่ทำประกันเรื่องการเจ็บป่วยให้อีก เพียงคิดว่า ขอให้เป็นโรคที่รักษาได้เท่านั้น คงไม่เป็นไรนะคะ ตอนนี้ก็นั่งสมาธิ ภาวนาทุกคืนเลยค่ะ     Thu 29 May 2008 6:21 [33] อ่านไปนานแล้วกว่าจะได้มาเม้นท์ น้องมดจ๊ะ พี่เป็นกำลังใจให้ด้วย ไม่ท้อไม่ถอยนะคะ สู้ ๆ ขอให้อาการต่าง ๆ ที่มารบกวนร่างกายและจิตใจมันหายไปเร็ว ๆ สุขภาพสำคัญที่สุดจริง ๆ คุณตาฝรั่งพูดแล้ว รักเค้ายิ่งขึ้นเลยค่ะ น่ารักมาก     Thu 29 May 2008 2:10 [32] ยังงัยก็ขอเอาใจช่วยนะคะคุณมดให้หายไวไว ถ้าไปผ่าตัดก็คงจะหายแล้วล่ะค่ะ แต่ก็ยังดีนะคะ ที่มีสามีที่แสนดีเป็นกำลังในให้เสมอ ทำให้ภรรยามีกำลังใจมากขึ้นเนาะ ปอเปี๊ยะกะทับทิมกรอบน่าหม่ำน่าทานเลยล่ะค่ะ เราเคยซื้อแป้งปอเปี๋ยะแบบนี้มานะคะ ใหม่ๆ เหวอค่ะ เอาไปทอด (แหม..ที่แท้เค้าใช้ทำปอเปี๊ยะสดใช่มั้ยคะ) แป้งปอเปี๊ยะสำหรับทอดหายากจริงๆ รักษาสุขภาพนะคะ     Wed 28 May 2008 23:53 [31] P' mod ja+... I hope you feel better soon na kaaa. I know that when I get the PCOS stomach pain, i had to take a very strong medicine (vicodine). It doesn't even get rid of it... just make it tolerable.... I hope you can lose the weights na... for you health kaaa...If you need anything, or just wanted to talk, vent, anything...just let me know la gun naaaa... Take care na kaaa..... Maybe make some soup? Soup has lower calories, it's warm and it's not too hard on your stomach to eat naaaa.....     Wed 28 May 2008 23:30 [30] ขอให้อาการดีขึ้นเรื่อยๆนะคะ แฟนพูดแบบนี้อาการคงดีขึ้นเยอะนะคะ ฟังแล้วชื่นใจไปด้วยเลยคะ ทับทิมกรอบไอเดียดีมากเลย สมแล้วเรียกเทอคอยช์กรอบ สีนี้ชอบก่าสีชมพูอีกคะ Aggiegal    Wed 28 May 2008 22:05 [29] พี่มด สู้ๆนะค่ะ หนุเชื่อว่าพี่มดทำได้ :]:] พี่มดสุ้ๆ พี่มดสู้ตาย พี่มดไว้ลาย สุ้ตายสู้ๆๆ     Wed 28 May 2008 22:03 [28] น้องมดค่ะได้รู้ว่าน้องไม่สบายอย่างนี้ รู้สึกเป็นห่วงนะคะ พี่น้อยไม่รู้ว่าโรคนี้เป็นอย่างไร ( ไม่ต้องตอบนะคะ ) จะได้ไม่ต้องนั่งนานๆค่ะ เห็นใจ เข้าใจเลยความรู้สึกนี้ คงทรมานนะคะ ขอให้ หายนะคะ อย่าท้อเรื่องออกกำลังกายนะคะ คจที่รักเราจริงๆคือตัวเราค่ะ น้อง คุณดาลิงร์ก็น่ารักมากเลย มีสามีเป็นคนต่างชาตินี่ดีนะคะ พี่น้อยรับประกันว่าเค้ารักเราจริงๆเนอะ เราพวกเดียวกันค่ะ     Wed 28 May 2008 20:30 [27] พี่มดอย่าเพิ่งท้อนะค่ะ เด่วอะไร ก้ดี ขึ้นค่ะ สู้ๆๆๆๆๆๆ คิดถึงมากมาย แต่ช่วงนี้ไม่ค่อยแวะมาเท่าไหร่ งานไหลอยุ่ ค่ะ เทคแคร์นะค่ะ     Wed 28 May 2008 20:25 [26] พิมพ์ผิดเค่อะ จะพิมพ์ว่า "เสด็จ" น่ะ ป้าแฝดอะเกน    Wed 28 May 2008 14:26 [25] คุณมดคะ สู้สู้นะคะ ทำใจให้สบายๆดีกว่า ยิ่งคิดมากสุขภาพจิตจะแย่ไปด้วย ร่างกายก็จะแย่ลงอีกนะคะ บุษก็มีปัญหาเรื่อง ปจด.เหมือนกันค่ะ เป็นมาตั้งแต่สมัยมัธยมเลยทีเดียว แต่สงสัยจะเป็นเพราะผอมเกินไปค่ะ อาการหนักขนาดไปหาหมอรักษากันเกือบปี แต่ตอนนี้ก็ยังเหมือนเดิมล่ะค่ะ T-T ช่วงที่ไปรักษาหมอให้กินยาคุม ช่วยเรื่องปวดท้องกะให้ปจด.มาทุกเดือน พอดีขึ้นก็หยุดยา แต่หยุดไปสักพักก็เป็นเหมือนเดิม ต้องกลับไปกินยาอีก ทำอัลตร้าซาวล์ ตรวจนู่นนี่ตั้งแต่ยังใส่ชุดนักเรียนอยู่กันเลยทีเดียวค่ะ ตอนนี้บอกตามตรงว่าไม่รู้ว่าตัวเองอาการดีขึ้น หรือว่าชินกะมันแล้วกันแน่ เพราะพักหลังบุษเป็นไมเกรนด้วย เลยกินยาคุมไม่ได้อีก ถ้ากินแล้วไมเกรนขึ้นถี่มากจนไม่ไหว ต้องหยุดยาน่ะค่ะ ต้องยอมทนกะเจ้าอาการต่างๆก่อนปจด.มาไปโดยปริยาย เฮ้อ เอาเป็นว่าบุษเอาใจช่วยด้วยอีกคนนะคะ กำลังใจเหลือล้นขนาดนี้ บุษว่าหายแน่ค่ะ     Wed 28 May 2008 12:59 [24] จะรบกวนถามชื่อยาได้หรือเปล่าคะ เพราะพี่เอง ก็ลดน้ำหนักไม่ลง ประจำเดือนมาไม่ปกตินานแล้ว หนวดเคราขึ้นจนเด็กคิดว่าเป็นกาเทยไปแล้วน่ะค่ะ รู้สึกสุขภาพกาย สุขภาพจิตเริ่มย่ำแย่ ชอบอ่าน    Wed 28 May 2008 12:59 [23]   รักษาสุขภาพนะพี่มด ถึงแม้กำลังใจของเราจะสู้คนหัวล้านไม่ได้ แต่ก็หวังว่า จะทำให้พี่มดอารมณ์ดีขึ้นบ้างน๊าาา summer แล้ว happy กับ แสงแดดนะ     Wed 28 May 2008 6:08 [22] พีมด สู้ๆ น่ะค่ะ ขอให้ทุกอย่างดีขึ้นในเร็ววันน่ะค่ะ อย่าคิดมาก ทำใจให้สบาย ถ้าพี่มดยิ่งคิดมากก็จะทำให้เครียด เป็นผลทำให้ร่างกายอ่อนแอไปด้วยน่ะค่ะ ส่วนเรื่องลดน้ำหนัก ให้ลดแบบสบายๆให้เห็นว่ามันเป้นเรื่องสนุกล่ะกันน่ะค่ะ แล้วคอยมาลุ้นนว่าในแต่ล่ะวันน้ำหนักหายไปกี่โล แนนก็ทำแบบนี้ค่ะเมื่อก่อน ชอบเวลาขึ้นตาชั่งแล้วน้ำหนักหายไป ไม่รู้ว่าพี่มดทานอาหารมื้อค่ำกี่โมงค่ะ ถ้าเป็นไปได้หลังห้าโมงหรือหกโมงเย็น พี่มดอย่าทานอะรัยดีมั้ยค่ะให้ดื่มแต่น้ำ วิธีนี้ก็น่าจะดีน่ะค่ะ ตอนกลางวันก้อทานปกติ แต่พอถึงเวลานี้ให้หยุดทาน ยังงัยก็ยังเป้นกำลังใจให้น่ะค่ะ เทคแคร์ค่ะ     Wed 28 May 2008 4:45 [21] น้องมดพี่เอาใจช่วยนะคะ.. ขอให้อาการที่ว่าหายไปไว ๆ ขอให้น้องกลับมามีสุขภาพแข็งแรงนะคะ... คำพูดของคนใกล้ตัวนี่มันยิ่งใหญ่นะคะ...ฟังแล้วมีพลังจริง ๆ เมื่อก่อนพี่ก็เฉย ๆ นะคะไม่เคยสนใจเรื่องสุขภาพ... แต่เดี๋ยวนี้...พี่เริ่มห่วงตัวเองมาก.. อยากอยู่กะตาอ้วนไปนาน ๆ พี่บอกทั้งตัวเองและเค้าให้รักษาสุขภาพเพื่อกันและกัน..^^ ยิ่งมีลูก..โอ้โห..พี่กลัวตายสุด ๆ ค่ะ... ขอให้ได้เห็นลูกโตก่อนเถอะค่อยตายได้ไหม...^^ พอเปิดไดปุ๊ปเพลงนี้ขึ้นนกึถึงกาแฟค่ะ..แต่อ่านแล้วซึ้งใจมากกว่า... เทอควอยซ์กรอบ..น่าทานม๊ากกกกก... ช่างคิดนะคะ ^^ สู้ ๆ นะมดนะ..พี่เอาใจช่วยเสมอคะ     Wed 28 May 2008 2:10 [20] เป็นเยอะนะเนี่ยะปวดท้องผู้หญิงทรมานจะตาย เมื่อก่อนเราเป็น ปวดทีเดินไม่ได้ มันร้าวลงไปถึงขาเลย แต่พอจุดจุดจุดมาแล้วก็หาย ดีขึ้นเหมือนเห็นสวรรค์ ถ้าตะเองไม่ได้ลดน้ำหนักอยู่ก็จะแนะนำให้กินแบบยาสตรีอ่ะ โบราณหน่อยนะ แต่เมื่อก่อนย่าเราเคยเอามาให้กินกินอยู่อย่างนั้นซักพักจนร่างกายมันปรับ ช่วงหลังไม่ปวดแล้วเราก็เลิกกิน แต่กลับมาอ้วนอ่ะ เพราะมันบำรุงเลือดลม ผิวก็ดีขึ้นด้วย แต่ติดที่ว่ามันทำให้เราอ้วนอย่างเดียวเลย เข้าใจนะ ว่าแบบป่วยแล้วป่วยเล่ามันเซ็งอ่ะ เข้าไปหาหมอแต่ละทีก็ลุ้นว่าหมอจะบอกว่าเราเป็นอะไรอีกไม๊ แล้วหมอก็จะบอกให้เรานั่น นี่ นู่น พร้อมกับยาเยอะแยะกลับมาใช่ม้า บางทีมองเห็นคนที่เค้าสุขภาพดีๆ ก็แบบดีจังไม่ต้องกินยา ยังไงก็ขอให้หายไวๆ ไปหาหมอทีก็ขอให้ได้รับฟังแต่ข่าวดีๆ แบบว่าสามารถมีน้องได้แล้วนะ อะไรประมาณนี้เลยนะ55++ เมนูเทอคว้อยกรอบวันนี้เข้าตามาก จริงๆ แล้วเป็นคนที่ไม่ชอบนะทับทิมกรอบอ่ะ แต่เราว่ามดเป็นคนที่ถ่ายรูปแล้วดึงดูดดีอ่ะ เห็นแล้วได้อารมณ์เย็นๆ เป็นทับทิมผสมเมนทอล55+ น่ากิน     Wed 28 May 2008 0:43 [19] แอบเครียดด้วยป่ะคะ มันเลยส่งผลให้ร่างกายวีคไปด้วย ลองนั่งสมาธิดูม้า ได้ผลน๊า กิ๊ฟน่าจะมีคำแนะนำดีๆ ในการนั่งสมาธิได้นะจ๊ะ แอบรู้มาว่าเพ๊บก็ไปวัดเดียวกันกะกิ๊ฟอ่ะ ลองดูแล้วจะติดใจ สู้ๆ อยากทำอาหารมั่งจัง ไม่มีเวลามุดครัวเล้ยยย เฮ้อ ชิวิตลูกจ้าง     Tue 27 May 2008 20:19 [18] พี่มดจ๋าไม่ได้แวะมานานมากกก พออัพเสร็จก้อไม่ได้แวะหาใครเลย ยังไงแนนก้อขอให้พี่มดผ่านทุกช่วงไปได้ด้วยดี ขอให้หายไวๆนะคะ แต่แหมพี่มดนี่แม่บ้านเต็มยศจริงๆ ไม่สบายแล้วยังทำอาหาร ขนมน่าทานๆได้อีก แต่ทับทิมกรอบสีนี้สวยจริงๆน่าทานมากๆค่ะ คุณทารีเย่นี้ดีจริงๆนะคะเค้ารักพี่มดมากๆเลย พูดประโยคนั้นมาโดนมากค่ะ เทคแคร์ค่ะ     Tue 27 May 2008 17:45 [17] เอ้อ!ไม่รู้จะบอกว่ายังไง เป็นกำลังใจให้มดจ้ะ ดูแลตัวเองดีๆ ทำเพื่อตัวเองแล้วก็เพื่อคุณประเสริฐด้วยนะ     Tue 27 May 2008 14:08 [16] เพิ่งนึกได้ว่า เอ้ยังไม่ได้ตัดสินให้คะแนนอาหารคุณมดเลย ปกติแล้วเอ้ไม่ค่อยชอบกินป่อเปี๊ยะเท่าไร เลยให้ตกรอบไปก่อนละกัน อิ อิ แล้วยกให้ทับทิมกรอบชนะเลิศค่า (ช่างเป็นการตัดสินที่ยุติธรรมซะเหลือเกิน เพราะไม่ชอบกินปอเปี๊ยะ) เอ้เชื่อว่า คนเราอยู่ได้เพราะกำลังใจค่ะคุณมด ผลัดกันนะ เวลาเอ้ท้อคุณมดให้กำลังใจเอ้ เอ้ก็ชื่นใจ ผลัดกัน ๆๆ     Tue 27 May 2008 13:55 [15] มด อย่าเพิ่งท้อแท้... อย่าให้ความไม่สบายใจกายมาบั่นทอนความสุขของตัวเอง ร่างกายเราสั่งให้ไม่เจ็บไม่ไข้ไม่ได้ แตสภาพจิตใจเราควบคุมมันได้นะ ยิ้มสู้ไว้ พี่รู้ว่าสภาวะแบบนี้มันยากที่จะยิ้มออก แต่ถ้ามดทำได้ ...มดจะเห็นรอยยิ้มของคนที่มดรักตอบกลับมา แล้วอะไรล่ะจะดีไปกว่านี้ พี่เป็นห่วงนะ ภาวนาให้มดหายเร็ว ๆ จ๊ะ พี่โอ๊ะจ๊ะ    Tue 27 May 2008 13:22 [14] อ่านไปอ่านมา อ้าว...พี่มดจะกลับมาเดือนหน้าแล้วนิ หายป่วยเร็วๆนะค่ะ หรือว่าหลินจะเป็นโรคนี้ด้วย จะได้เป็นเพื่อนกะพี่มดไง ประจำเดือนหลินมา 1 เดือน เว้น 3 เดือน ไรงี้ แต่หาหมอๆ บอกนี่แสดงว่าปกติของหลินแล้ว ทับทิมกรอบน่าเอามาทำสร้อยใส่เล่น     Tue 27 May 2008 13:14 [13] ความเห็นที่ 2 คะ... ขอบคุณนะคะที่ตามอ่าน แอบมาอ่านบ่อยๆก็ได้ค่ะ ไม่เป็นไร ด้วยความยินดี....ฮ่า ฮ่า ฮ่า รักกัน ชอบกันแบบนี้ คราวหลังลงชื่อแล้วก็อีเมล์ได้เลยค่ะ มดจะได้ตามไปขอบคุณเหมือนนักอ่านท่านอื่นนะคะ เรื่องธีม.....ยังไม่เปลี่ยนนะคะ เพราะว่าธีมนี้ก็ยังสวยดีอยู่ เลยไม่ยังไม่คิดจะเปลี่ยนน่ะค่ะ ไว้เปลี่ยนเมื่อไรก็คงได้เห็นนะคะ รูปหวานๆของมดกับสามีคงมีไม่มากล่ะค่ะ เพราะว่าคนที่แต่งงานมีสามีแล้ว คงไม่มีอะไรให้หวานแหววเหมือนช่วงจีบกันใหม่ๆนะคะ ขอบคุณนะคะที่ตามอ่าน มดแดงเจ้าของไดฯ    Tue 27 May 2008 12:27 [12] คุณมด.... สุขภาพเป็นเรื่องใหญ่ คนเราจะมีความสุขได้ สุขภาพต้องดี แต่ของคุณมด ถึงแม้สุขภาพจะต้องซ่อมบำรุงอีกนิดหน่อย แต่อย่างน้อยคุณมดก็มี "ยาชะโลมใจ" ชื่อ พี่ฝรั่งอยู่ใกล้ ๆ คุณมดไม่ต้องห่วงนะ สุขภาพกายไม่ดี แต่สุขภาพใจดี อาการป่วยก็หายไปมากกว่าครึ่งแล้ว without you, I have nothing in my life ชอบมาก ๆ ประโยคนี้ คิดได้ไงพี่ฝรั่ง ไปก๊อปมาจากไหนหรือเปล่าเนี่ย อิ อิ คุณมดพักผ่อนและดูแลตัวเองเยอะ ๆ น๊า เป็นห่วงจากใจจริง     Tue 27 May 2008 11:46 [11] อย่าเพิ่งน๊า เป็นกำลังใจให้ค่ะ สู้เพื่อเจ้าตัวเล็กนะคะ แล้วจะรู้ว่าสิ่งที่รอคอยมันคุ้มค่าจริงๆ ค่ะ     Tue 27 May 2008 11:38 [10] สู้ต่อไปน้อง อย่างน้อยมดก็ยังมีตาฝรั่งคอยปลอยเมื่อยามท้อแท้ หมดกำลังใจ นะ สู้ ๆ ๆ ยิ้มนะ อย่าแอบน้ำตาร่วงล่ะ :) เพ่ฝน    Tue 27 May 2008 11:16 [9] คุณมด เอาใจช่วยนะ คุณมดยังโชคดีมากๆเลยที่สามีประเสริฐสมกับชื่อไทยจริงๆ อ่านที่เค้าปลอบใจคุณมดแล้วซึ้งๆๆๆๆๆๆ     Tue 27 May 2008 10:54 [8] หวัดดีค่ะพี่มด... พักผ่อนนะคะ จะให้หายจากอาการที่ว่าโดยเร็ว... ไดวันนี้สั้นจริงๆด้วยแต่ก็ดีใจที่พี่มดมาอัพ...อิอิ รออยู่ เปิดหน้าที่แล้วอ่านไปสามรอบ ^^ ว้าว...น่าทานมากค่ะปอเปี๊ยะ แม่พี่ก้อยทำอาหารเก่งแน่ๆเลย แล้วก็สีสีนของทับทิมกรอบ สดใสรับลมร้อนที่เมื่องไทยมากๆค่ะพี่มด เห็นแล้วนึกถึงบลูฮาวายปั่นเย็นๆ ชื่นใจ อยากกินค่ะ ปล. มีคุงตาฝรั่งเป็นกำลังใจที่ดีเสมอมา พี่มดอย่าร้องไห้นะคะ...     Tue 27 May 2008 10:43 [7] เป็นกำลังใจให้นะคะ เอ่อ เอ่อ จะบอกว่า ทับทิมกรอบสีฟ้าน่ากินจังค่ะ เพิ่งเคยเห็นนะเนี่ย (เทอควอยซ์) อิอิ อ้อม    Tue 27 May 2008 9:37 [6] พี่มดเทคแคร์นะคะ อย่าคิดมากเพราะถ้าใจป่วย ร่างกายก็จะยิ่งป่วยตามไปด้วยนะคะ บางครั้งการที่เราอ่อนแอในบางสถานการณ์ก็จะทำให้เห็นว่า คนข้างๆเค้ารักเรามากมายเหลือเกิน เข้มแข็งนะคะ สู้ๆคะ ค่อยๆปรับตัว ค่อยเป็นค่อยไปนะคะ เป็นห่วงคะ     Tue 27 May 2008 9:18 [5] แหม ไม่สบายนี่ มันไม่ดีเอาซะเลยนะคะพี่มด ใหม่เข้าใจความรู้สึกเลยค่ะ ที่ว่าเหมือนไม่สบายตัว เป็นไข้ต่ำๆ (เพิ่งจะเป็นไปอาทิตย์ที่แล้ว) แล้วมันก็พาลคิดมากเน๊าะ ไม่รู้จะคิดทำไม แต่มันก็คิดๆๆๆๆ ใหม่คงบอกให้พี่มดไม่คิดไม่ได้ เพราะใหม่ก็ทำไม่ได้เหมือนกัน บอกได้แค่ว่า... ถึงเราจะคิดมากยังไง ก็ยังมีอีกคนข้างๆ ที่เค้าคอยเป็นห่วงและให้กำลังใจเราอยู่ ไม่ได้เหงาอยู่คนเดียวนะคะ แค่นี้ก็... โชคดีแค่ไหนแล้ว ปล. ไม่เป็นไรค่า ดีซะอีก เอาเม้นท์มาไว้หน้านี้ ใหม่จะได้อ่านได้สะดวกๆ บางทีเม้นท์ย้อนหลัง กว่าใหม่จะได้เห็น เอิ๊กกกกก ลืมกันไปแล้ว monthly     Tue 27 May 2008 6:46 [4] อย่าเพิ่งท้อนะพี่มด คิดถึงพี่เทริเญ่เข้าไว้ กำลังใจคนสำคัญของพี่มด อารมณ์พี่มดแบบนี้ ก้อคงเป็นเพราะฮอร์โมนอะเนอะ อย่าไปนึกถึงมันบ่อยนะพี่มด จะได้ไม่เครียด แหม...ยังอุตส่าห์จบในแบบฉบับพี่มดนะ อิอิ     Tue 27 May 2008 3:09 [3] คุณมดอัพทีไร อยากอ่านเยอะๆ ทุกที แอบอ่านค่ะ ไม่เปลี่ยนธีมหรือคะ อยากเห็นรูปหวานๆ ของคุณมดกับตาฝรั่งอีกเยอๆจังเลย แฟนฯ ได    Tue 27 May 2008 2:32 [2] คุณน้าเราเป็นก้อนซีสทั้งสองข้างพอตัดออกก็หายปวดค่ะ ท่านตัดมา20ปีทุกวันนี้ซีสไม่เคยกลับมาอีกน่ะ ของเราอ้วนจนประจำเดือนมาเยอะมากบ้างครั้งมาเกือบเดือนแต่ไม่เยอะ จนหมอให้ยาคุมมาทานปรับฮอโมนก็ดีขึ้นค่ะ ตอนเราท้องน้ำหนักเราก็99กิโลน่ะ >< แอบอ่านบ่อยไม่เคยเมนเลย สามีทำงานเหนือยเพราะมีเราไง ถ้าเขาไม่มีเราเป็นกำลังใจเขาก็คงจะแย่เหมือนกันล่ะ ป่วยก็รักษากันไปอย่าคิดมากเลยค่ะ     Tue 27 May 2008 1:27 [1]         Name : Email : URL : Comment : กรอกตัวเลขก่อนส่ง